Türkiye Vegan Derneði tarafýndan Türkçeleþtirilmiþtir.
Çoðu insan kendilerini hayvan sever olarak düþünür.
Onlarý nesneler olarak deðil, gezegeni, hayatlarýmýzý, evlerimizi paylaþtýðýmýz
karmaþýk varlýklar olarak tanýyoruz.
Keyiflerinden keyif alýrýz, acýlarý ile acý yaþarýz,
onlarýn zekalarýný ve bireyselliklerini kutlarýz,
onlarý ailemize dahil ederiz, ya da onlarý doðal elementlerinde kabul ederiz.
Gereksiz yere onlara zarar verme veya acý çekme düþüncesi
birçoðu için dayanýlmazdýr.
Bizi besleyen, giydiren ya da eðlendirenler için, acýlarýný en aza indiren
ya da tamamen ortadan kaldýran bir anlatýyý takip etmeyi seçiyoruz.
Tablo gibi bir aile çiftliði ve ikonik, sevgi dolu çiftçi.
Ýnsancýl ve aðrýsýz bir son
iyi bir yaþam için mutlu bir þekilde ödenen küçük bir bedel.
Karþýlýklý bir yardým anlaþmasý.
Bu anlatý tarafýndan gizlenen, gözlerden uzak,
en çok hayvancýlýk olarak bilinen bireyler olmaktan çýkarlar,
eþi benzeri olmayan bir sistemde yüzsüz üretim birimleri,
refakatçi hayvanlarýmýzý koruyan zulüm yasalarýndan muaftýrlar.
Onlarýn ýstýraplarý görünmez ve duyulmaz.
Deðerleri, ancak kendi üstünlüðümüze olan inancý ve
doðruya eþit olabilecek düþüncesiyle rasyonalize olan
insanlýða yararlýlýklarýyla belirlenir.
Sorgulanmasý gereken bir kavram.
DOMUZLAR
1960'larda Avustralya'da yaklaþýk 50.000 domuz çiftliði vardý.
Bugün, 1.400'den az var
ve yine de yiyecek için yetiþtirilen ve kesilen toplam domuz sayýsý arttý.
2015 itibariyle, 49 çiftlik, ülkenin toplam domuz nüfusunun
%60'ýný barýndýrýyordu.
Yemek için yetiþtirilen domuzlarýn çoðu, domuz yavrularýnýn annelerinden
beslenmelerine izin verecek þekilde
tasarlanan bir çiftlik kasasýna sahip küçük bir kalem olan
bir çiftlikteki sandýða hayat verir.
Sýðýrlarýn vücutlarý, endüstri tarafýndan teþvik edilen
büyük çöp boyutlarýný idare edemedikleri için, yavrularýn ya da
mumyalanmýþ domuz yavrularýnýn sýklýðý genellikle her bir çöple birlikte artar.
Canlý olarak doðmuþ olan domuz yavrularýnýn % 10-18'i,
sütten kesilene, hastalýða,
açlýða veya susuzluða boyun eðmeye,
ya da hapsolmuþ anneleri tarafýndan kazayla ezilene kadar bunu yapmayacaktýr.
Ölenlerin sayýsýna dahil edilenler, ekonomik olarak
yaþanmaz ve personel tarafýndan öldürüldüðü düþünülen
çöpün çöpleridir.
Ýlk birkaç gün hayatta kalanlar aðrý kesici olmadan parçalanýrlar,
kuyruklarý ve diþleri yamyamlýðý azaltmak için kesilirler...
ve kulaklarýndan ya da etiketlerinden kesilen parçalar
bir tanýmlama aracý olarak delinir.
Annelerinden 3-5 hafta sonra alýnýrlar.
Çoðu en çok 5 ay sonra katledilir.
Yaþlandýkça, kendi atýklarýyla birlikte kalabalýklaþan kümeslere taþýnýrlar.
Bazý diþi domuzlar, üreme döngüsündeki diþilerin yerine geçmeleri için tutulur,
büyük üreme yetenekleri için dikkatlice seçilirler.
Çoðu domuz çiftliði, tek bir domuzun 30-40 diþi domuzu
hamile býrakmasýna izin verdiði için, doðal çiftleþme yerine
suni tohumlama kullanýr.
Ýþçiler, domuzlara mastürbasyon yaparak spermi toplarlar,
daha sonra diþi domuza leylek olarak bilinen yükseltilmiþ bir
kateter vasýtasýyla yerleþtirirler.
Yaban domuzlarý, tohumlamadan önce diþileri heyecanlandýrmak için
hala fiziksel olarak kullanýlýr, ancak aslýnda çiftleþmeleri önlenir.
Gebeliði onaylandýðýnda, ekmek, 16 haftalýk gestasyonunun
tamamý için iki tip kapalý mahfazadan birine taþýnýr.
Yavrulama bölmelerinde, mürdüm sandýklarýnda olduðu gibi,
domuzlar sadece bir ya da iki adým ileri veya
geri adým atabilir ve dönüþ yapamazlar.
Avustralya'daki domuzcuklarýn çoðunluðu tarafýndan
aþamalý olarak kaldýrýlýrken, yavrulama duraklarý,
5 günlük gönüllü sýnýrdan daha uzun bir süre için izin verilen sýnýrlarda
tutmak için hiçbir ceza olmaksýzýn tamamen yasaldýr.
Bu, Avrupa Birliði'nde hamilelikte 4 haftaya kadar izin veren
yavrulama duraklarýnda görülen "yasaklama" ile benzerdir.
Seçim yapýldýðýnda, domuzlar kendilerini uyku ve yemek yerlerinden uzaklaþtýracaklardýr.
Aþýrý sýnýrlama, aðýr bir psikolojik ücret gerektirir.
Alternatif, grup muhafazasý, hamile domuzlarý
küçük beton kümeslere doldurur.
Boþluk ve uyaran eksikliði, domuzlarýn agresif olmasýna neden olabilir.
Döþeme sistemindeki boþluklarda yer alanlar,
atýk nehirde aç kalmaya veya boðulmaya terk edilir.
Doðum yapmalarý için bir hafta geçmeden,
4-6 hafta boyunca kalabilecekleri sandýk kafeslerine geçirilrler.
Egzersiz yapýlamadýðýnda, domuzun kaslarý ayaða kalkmaya
veya yatmaya zorlandýðý noktaya kadar zayýflar...
Kas israfýný en aza indirmek için, iþçiler günde en az bir kez
ayaða kalkmaya zorlarlar.
Sert yüzeylerden baský yaralarý geliþtirir.
Ya da tekrarlayan çiftleþme ve kötü koþullarýn
fiziksel zorlanmasýndan kaynaklanan prolapslar ve enfeksiyonlar da,
kýsmi felce yol açabilir,
kafesinin önündeki yiyecek ve suya ulaþmasýný engelleyebilir
hatta kafeste ölüme neden olabilir.
Domuz yavrularý hastalanýrken ve ölürken ya da
iþçiler tarafýndan onlardan alýnana kadar iþkenceye maruz kalýrken
onlarý çaresizce izlerler.
Diþi domuz, döngüye iki yýl içinde dört kez katlanýp
yerlerine kalmaya ya da öldürmeye ve
yere atýlmaya baþlamadan önce katlanacaktýr.
"Serbest doðmuþ" terimi, domuzlarýn küçük kulübelerde
dýþarýda doðduklarý anlamýna gelir,
ama daha sonra hayatlarýnýn geri kalanýný,
herhangi bir domuz çiftliðinde olduðu gibi ayný aþýrý kalabalýk,
saðlýk ve davranýþ sorunlarýyla karþý karþýya kalarak,
onlarýn içinde dizlerinin derinliklerinde durarak geçirirler.
10-12 yýl arasýnda yaþayabilen domuzlarýn çoðu,
sadece 5-6 aylýkken öldürülür,
pikniðe taþýma kamyonlarýna doldurulur ve yiyecek, su veya
aþýrý sýcak veya soðuktan korunmadan sýk sýk
mezbahaya kadar olan mesafelere sürülür.
Kesimhanede, genellikle bir gece boyunca, yiyeceksiz
ve suyla sýnýrlý veya hiç eriþimi olmayan
küçük beton veya metal tutucu kümeslerde beklerler.
Sabahlarý, genellikle elektrikli bir üvendire ile
öldürme katýna zorla sürülürler.
Avusturalya'daki en büyük domuz mezbalalarýnda kullanýlan ve en "insancýl"
ve verimli seçenek olarak kullanýlan en yaygýn boðmaca
ve öldürme yöntemi,
karbon dioksit gazý odasýdýr.
Bir döner kafes sistemi, tam olarak yoðunlaþan iki veya
üç domuzu bir zamanlar yoðun biçimde yoðunlaþtýrýlmýþ gaza indirir,
bu da gözlerini, burun deliklerini, sinüsleri, boðazlarý ve
akciðerleri boðulmak üzere yakmaya baþlar.
Daha düþük karbon dioksit konsantrasyonlarý, daha az aðrý ve
strese neden olur, ancak domuzlarý bilinçsiz hale getirmek için çok daha uzun zaman alýr
ve bu da ekonomik olarak imkansýz hale gelir.
Domuzlar tek seferde gondollara gönderilir.
Büyüklükleri nedeniyle, gaz daha az etkilidir,
bazýlarý kesim anýnda kýsmen bilinçlidir,
bu durumda daha sonra elektrikle sersemletilebilirler.
Odanýn diðer tarafýndaki domuzlar kesiliiyor ve kanlarý akýyor.
Küçük mezbahalarda kullanýlan elektrikli sersemletici,
daha yüksek bir baþarýsýzlýk þansýna sahip.
Yanlýþ amperaj, sersemleticinin yerleþtirilmesi veya
uygulanan zamanýn uzunluðu veya boðazýn yeterince hýzlý kesilememesi,
domuzun sadece felç olmasýna ve hala aðrý hissederken
hareket edememesine veya
kanama sýrasýnda bilincin yeniden kazanýlmasýna neden olabilir.
Göz kýrpma ve ritmik solunum, güçlü bir bilinç göstergesidir.
Birer birer, birbirlerinin önünde toplanýrlar.
Esir sürgü tabancalarý küçük mezbahalar tarafýndan
kullanýlan baþka bir seçenektir.
Giriþimsel çeþitlilik, hayvanýn kafatasýndan sürekli olarak
beynine zarar vermek ve bilinci yeniden
kazanmasýný engellemek için bir çubuk ateþler.
Non-penetratif civata tabancalarý ise bir çekiç gibi künt kuvvet travmasý saðlar.
Etkili vurma, silahýn baþýn doðru kýsmýnda açýlmasýný
ve konumlandýrýlmasýný gerektirir,
bu da baþýn kýsýtlanmamasý durumunda genellikle zordur.
Arkadaþlarýnýn kendilerinden önce öldürülmelerine
ya da yerde kan koklayabildiklerine þahit olduktan sonra
knockbox'a girme konusunda isteksiz olurlar.
Sürgü tabancasý, daha büyük domuzlarda daha az etkilidir.
Onlar için bir tüfek alternatif olarak kullanýlabilir
bu durumda kesinlik daha da zordur.
Kanlarý akýtýldýktan sonra, cildi yumuþatmak ve kýllarý
ve saçý çýkarmak için domuzlar
haþlanma suyu tanklarýna býrakýlýr.
Þaþkýn ve düzgün bir þekilde öldürmeyenler
sonunda boðulmak suretiyle ölürler.
Atýk ürünler, deriler, kemikler,
týrnaklar, baðýrsaklar ve yaðlar
iþleme tesisine, yiyecek, sabun, yaðlayýcý
ve biyoyakýt veya jelatin gibi diðer ürünlerde
kullanýlmak üzere domuz yaðý haline getirilir.
Yaban domuzlarý Avustralya'ya Birinci Filo ile getirildi
ve þu anda ülkenin Queensland ve Yeni Güney Galler'de
yaklaþýk yüzde 40'ýný iþgal ediyorlar.
"Domuz takibi" uygulamasý, avcýlarýn yetiþmesini ve
býçakla bitirmesini saðlayýncaya kadar onlarý sabit tutup,
canlý domuzlarý izlemek, kovalamak ve üzmek için agresif bir þekilde
eðitilmiþ köpekleri serbest býrakmayý içerir.
Yaban domuzlarýnýn zararlý bir hayvan olarak nitelendirilmesine raðmen,
avcýlarýn genç domuz yavrularýný milli parklara býrakmalarý,
daha sonra onlarý avlamak için geri dönmeleri çok nadir deðildir.
YUMURTLAYAN TAVUKLAR
Yumurtlayan tavuklar için hayat, kuluçkahanede baþlar.
Ana tavuklardan toplanan yumurtalar 31 gün boyunca saklanýr,
inkübe edilir ve yumurtadan çýkarýlýr.
Erkek ve diþi civcivler ayrý konveyör bantlarýna ayrýlýr.
Avustralya'nýn en büyük kuluçkahanesinde,
erkeklerin diþlerden farklý bir renk haline getirilmesi için
genetik olarak modifiye edilmiþlerdir ve bu da hýzlý bir sýralama saðlar.
Her ne kadar yumurta üretilemiyorsa da
et için kullanýlan tavuklara tamamen farklý bir cins,
erkek civcivler deforme veya zayýf olarak algýlanan
diþiler gibi atýk ürünler olarak kabul edilir.
Yaþamlarýnýn ilk günlerinde saðlýklý diþilerden ayrý bir
konveyör bant üzerine dizilirler ve
bir okçu adý verilen endüstriyel bir karýþtýrýcýya gönderilirler.
Bu uygulama yasaldýr ve RSPCA tarafýndan
insancýl olarak adlandýrýlýr.
Daha küçük kuluçkahaneler karbondioksit gazý kullanabilir
veya civcivleri plastik torbalarda boðabilir.
Tüm ticari yumurta çiftliklerinde
kafesli, ahýr yapýlmýþ, serbest dolaþan, organik, RSPCA onaylý
erkek civcivlerin öldürülmesini, Avustralya'da yýlda
yaklaþýk 12 milyona kadar serbest hale getirmiþtir.
Bu arada, saðlýklý diþiler aðrýlý gaga kesme makinelerine devam ederler.
Tavuklar yumurta çiftliklerindeki tutsaklýklarýnda
birbirlerine yapabilecekleri zararý en aza indirmek için gagalarý kesilir.
Piliçler daha sonra tepsiler halinde istiflenir
ve yumurtlamaya baþlayana kadar
4 ay kalacaklarý piliç yetiþtirme çiftliklerine verilir.
Ebeveyn kuþlarý olarak tavuklarýn seçilmesi, kuluçka yeri için
yumurtlanmalarý ve döllenmesi amacýyla
az sayýda erkek öðütücüden kurtulacaktýr.
Diðer tavuklar ülke çapýnda yumurta çiftliklerine gönderilir.
Avustralya'da herhangi bir zamanda 18 milyon kat
tavuklarýnýn yaklaþýk üçte ikisi
batarya kafeslerinde barýndýrýlmaktadýr.
Her bir kümes, 100.000 tavuk içerebilmektedir ve
kafes baþýna 4 ila 20 arasýnda olmak üzere,
her bir tavuða bir A4 kaðýdýndan daha küçük bir alan saðlamýþtýr.
Kanatlarýný geremezler veya toz banyosu, tünek
veya yiyecek arama gibi doðal davranýþlarý sergileyemezler.
Onlarca yýllýk genetik manipülasyon ve seçici üreme nedeniyle,
neredeyse her gün, her yýl bir yumurtlamak için 10-15'e kýyasla,
yýlda toplamda 330'a kadar yumurta yumurtlarlar.
Yaþlandýkça, sýk sýk yumurtlama düzeninin kötü ortamý
ve fiziksel stresi, tüm tüylerinin kademeli olarak
kaybedilmesi ve anemi düþündüren giderek
soluk bir tarakla iþaret edilen saðlýklarýna zarar verir.
Kafeslerin içindeki ölümler yaygýndýr
ve tesislerin büyüklüðü uzun süre boyunca kolayca gözden kaçabilmekte
ve hayatta kalan tavuklarýn çürüyen karkaslarýn üzerinde yaþamasýný zorlamaktadýr.
Yeni kafes sistemleri, dýþkýlarý kafeslerin altýndaki
konveyör bantlarýna alýrken,
eski sistemler alttan yýðýlmasýna izin verir.
Bu gübre çukurlarýnda kafeslerden kaçmayý baþaran kuþlar
ölüme terk edilir.
18 aylýkken,
bir yýldan uzun bir süredir kafeste yaþadýktan sonra,
yumurta üretimi "harcanmýþ" olarak kabul edilmek için
yeterince yavaþlamýþ olacaktýr.
Bunlar "depopüle"
kafeslerden çekilir ve kasalara doldurulur,
çoðu zaman kaba kullanýmdan kaynaklanan kemik kýrýklarý ile sonuçlanýr.
Ya ölümüne gaz verilirler,
sonra gömülür ya da iþlenir
ya da kesimhaneye gönderilir ve yerine yeni 4 aylýk tavuklar yerleþtirilir.
2016 yýlýna kadar,
gezen tavuk yumurtasý olarak ne iddia edilebileceði konusunda
ulusal standartlar yoktu.
Þimdi, gezen tavuk çiftlikleri, hektar baþýna 10.000 tavukluk bir
maksimum dýþ mekân yoðunluðuna sahip
her biri metrekare baþýna bir tane olmak üzere
yine de büyük hangarlarda bir araya getirilen
zamanlarýnýn çoðunu hala geçiriyor olsalar da.
Tavuklar doðal olarak gagalama düzeni olarak adlandýrýlan
bir sosyal hiyerarþi içinde yaþarlar
ve ancak yaklaþýk 100 diðer tavuðu tanýyabilirler.
Binlerce baþka kuþun olduðu sazlýklar ya da padoklarda
bu gagalama düzenini sürdürememeleri kaosla sonuçlanýr.
Zayýf kuþlar kaçmayacak þekilde seçilmektedir.
Hastalýk hýzlý yayýlýr.
2013 yýlýnda yeni bir Güney Galler gezen tavuk yumurta çiftliðinde
bir kuþ gribi salgýnýnýn ortaya çýkmasý,
yabani ördeklerden geldiðine inanýlarak,
400.000'den fazla çiftlik hayvanýnýn itlaf edilmesine yol açmýþtýr.
Daha geniþ gezen tavuk çiftliklerinin çoðunun
ayný tesiste kafes çiftlikleri de vardýr,
yumurtalarýn her ikisi de ayný barakada biter.
Egg Corporation'ýn 2009 tarihli bir analizi,
"gezen tavuk" olarak satýlan altý yumurtadan birinin,
kafesli veya ahýr tavuklarý tarafýndan yumurtlandýðýný gösterdi.
Kafesli çiftliklerde olduðu gibi, gezen tavuklar 10 yýllýk
doðal yaþam sürelerinden
çok kýsa bir süre olan 18 ayda kesime gönderilmektedir.
Kesimhanede tavuklar hareketli bir hat üzerinde baþ aþaðý zincirlenir.
Boðazlarýnýn otomatik bir býçakla kesilmesinden önce
onlarý susturmak için
bir elektrikli su banyosuna indirilirler,
ancak kafalarýný kaldýrýrlarsa, þiþkinlik banyosunu özleyebilirler,
býçaðýn yüzüne bilinçli þekilde bakarlar
ve nihayetinde haþlanma suyunda daha fazla boðulurlar.
Kesilen tavuklar büyük ölçüde, kýyma gibi
daha düþük dereceli tavuk eti ürünlerinde veya
evcil hayvan gýdalarýnda kullanýlmak üzere veya
çiftlik hayvanlarýna geri beslenmek üzere
kümes hayvanlarý unu haline getirilir.
ETÇÝ CÝVCÝVLER
Etçi civciv olarak bilinen et için yetiþtirilen tavuklar,
büyük çapta hýzla büyüyecek insan müdahalesiyle tasarlanan
yumurta katmanlarýndan daha büyük bir cinstir.
Kýsa yaþamlarý bir et kuluçkahanesinde baþlar.
Hem erkek hem de diþiler bu endüstri tarafýndan kullanýlsa da,
bu kuluçkahaneler ayný zamanda kesim aðýrlýðýna
getirmesi beklenmeyen zayýf ya da deforme olmuþ kuþlar için
gaz odalarý kullanmaktadýr.
Hayatta kalan günlük civcivler
etçi civciv yetiþtirme çiftliklerine kamyonla gelir.
2016 itibariyle, Avustralya'da 530 etçi civciv çiftliði vardý;
bunlar, herhangi bir zamanda toplam 90 milyon kuþa ev sahipliði yapýyordu.
Her bir barakada 40 ila 60 bin kuþ bulunur.
Yaþamlarýnýn ilk haftasý içinde %4-6 mortalite oraný normaldir,
baraka baþýna kabaca 1600 ila 3600 ölü civciv vardýr.
Günde ortalama 200 ile 500 arasýnda deðiþir.
Bunlarýn büyük çoðunluðu iþçiler tarafýndan ölü olarak bulunur,
zayýf veya yaralý görünenler ölür ya da diri diri gömülür.
Onlar büyüdükçe, kendi dýþkýsýnýn birikimi arasýnda
yaþamakta olduklarý barýnaktaki mevcut alaný hýzla doldururlar.
Ölüm oraný yavaþlar, ancak ölümler hala düzenli bir olaydýr.
Barakadan hiç de uzak olmayan bir yerde bedenleri yýðýlýp gübre haline gelir.
Seçici üreme, aþýrý kalabalýk nedeniyle egzersiz eksikliði,
yapay aydýnlatma ve yem emilimini arttýran antibiyotiklerin yoðun kullanýmý,
modern broyler tavuklarýnýn sadece 35 günde
3 kg'lýk kesim aðýrlýðýna ulaþmasýyla sonuçlanmýþtýr,
bu sayý normalde 96 günde 2 kg'dýr.
Vücutlarý iskelet, kalp ve metabolik bozukluklarý yaygýn hale getirerek
bu aþýrý fiziksel baskýyý ele almakta büyük zorluk çekmektedir.
Mezbahaya kadar ulaþabilenlerin %90'ý, anormal bir yürüyüþe sahiptir.
Barakalar 5-7 haftalýk tüm dönem boyunca temizlenmezler
ve cildini tahriþ edebilecekleri ve solunum sistemini engelleyebilecek
yüksek bir amonyak konsantrasyonuna neden olurlar.
RSPCA onaylý etiket altýnda satýlan tavuklara, kulübenin ortasýndan
aþaðý doðru akan tek bir levrek verilir,
aksi takdirde koþullar ve süreç aynýdýr.
Kuþlarýn en sakin olduðu ve neler olduðunu göremediði
gecenin ortasýnda düþük ýþýk koþullarýnda depopülasyon meydana gelir.
Genellikle sözleþmeli ekipler tarafýndan elle yakalanýrlar
ve plastik kasalara sýkýþýrlar,
sandýklar daha sonra kesimhaneye taþýnmak üzere kamyonlara taþýnýrlar.
Yumurta tavuklarý gibi, onlar da bacaklarý tarafýndan
otomatik zincir hattý üzerine asýlýrlar.
Daha sonra baþlarýný kaldýran herhangi bir kuþ,
boðazlarýný döner bir býçakla kesmeden önce
elektrikli sersemletici banyoya daldýrýlýrlar.
Bir iþçi, ilk býçaðý kaçýran herhangi bir kuþ için býçakla bekler.
HÝNDÝLER
Ýþlenmiþ hindiler, doðal olarak çiftleþemeyecek kadar
büyüyecek þekilde büyümüþtürler,
bu yüzden hindi endüstrisi, Victoria'daki gezen hindi çiftliði olarak
gösterilmiþ olsa da suni tohumlama yöntemine dayanmaktadýr,
ancak Avustralya'daki hindi kuluçkahanelerinde
az sayýdaki standart uygulama olarak kabul edilmiþtir.
Son derece meraklý kuþlar,
piliçlerle ayný þekilde yetiþtirilirler,
her metrekarede altý hindi
deðerine eþit olarak baraka baþýna 10-14000 hindi vardýr.
Genetik deðiþimler ve beslenmeyi en üst düzeye çýkarmak için
yapay aydýnlatma, vahþi meslektaþlarýnýnkine oranla iki katýna çýkmaktadýr.
Hýzla bacaklarýnýn destekleyemediði bir aðýrlýða ulaþýrlar.
Kendi atýklarýnda yaþadýklarý için, yaralar hýzla enfekte olabilir.
Ölüm sýklýðý, diþilerde, yaþlarý 12 hafta süren
yaþam sürelerinin bitimine kadar ortalama %3-5 oranýnda artar
ve 16 haftalýk yaþam süresinin bitiminde erkeklerde %10-12'dir.
Ölü kuþlar toplanýr ve çöp gibi dökülür.
Geri kalanlar, kesim hattýna
baþ aþaðý kaldýrýlarak asýlýr, tekmelerle ve
dövülerek kesimhaneye götürülür.
Daha küçük mezbahalarda bireysel öldürme konileri kullanýlabilir.
Avustralya'da her yýl 4 ila 5 milyonu öldürülmektedir,
bunlarýn çoðu Noel'de satýn alýnýr ve tüketilir.
Yýlýn geri kalanýnda, hatta bir yýl boyunca, donmuþ durumdadýrlar.
ÖRDEKLER
Etçi tavuklarda olduðu gibi,
öðütücüler hala büyümeye devam etmeleri beklenmeyen
zayýf ya da deforme olmuþ ördek yavrularý için
ördek kuluçkahanelerinde kullanýlmaktadýr.
Ördek yetiþtiriciliði, etçi tavuk ve hindi çiftçiliði ile birçok benzerliði paylaþmaktadýr.
Kuluçkahaneden hayatlarýnýn ilk günlerinde,
ördek yavrularý, hastalýk ve ölümlerin yaygýn olduðu nadiren temizlenmiþ
hanelerde binlerce diðerlerinin barýndýðý barakalarda,
sadece 7 hafta boyunca hýzlandýrýlmýþ bir oranda büyürler.
Ördekler suda yaþayan hayvanlardýr, bu nedenle normal olarak
vücut aðýrlýðýný uzun süre ayakta tutmak zorunda olmadýklarý için
doðal olarak zayýf bacak ve uyluk eklemleri vardýr.
Yüzey suyunun mevcut olduðu yerlerde,
ördekler uzun süre yüzecek ve kas ve iskelet sistemi üzerindeki baskýyý azaltacaktýr.
Bununla birlikte, serbest açýk alan adlandýrýlanlar da dahil olmak üzere
çoðu Avustralya çiftliklerinde olduðu gibi yüzey suyu olmadýðýnda,
ördekler 7 haftaya kadar tüm vücut aðýrlýðýný bacaklarýna tutmalýdýrlar,
üreme için tutulan ördekler için genellikle daha uzun süre vardýr
ve bunun sonucunda topallýk, çýkýk eklemler ve kýrýk kemikler görülür.
Yavru iskelet sistemi yetersiz kemik oluþumu ile birleþtiðinde,
ördekler daha hýzlý ve daha aðýr büyümeyi amaçlayan
seçici yetiþtirme ile büyütülürler,
bu da zaten zayýf bacak ve uyluk eklemleri üzerine daha fazla basýnç ekler.
Kafalarýný bile daldýrmak için su olmadan,
ördekler gözlerini, burun deliklerini ve tüylerini temiz tutamazlar,
hastalýk veya körlük riski çoðalýr.
Kendi atýklarýnda yaþamak ve ortaya çýkan yüksek amonyak seviyeleri
ayaklarýnda aðrýlý yanýklara neden olabilir ve yaralarý ve yaralanmalarý þiddetlendirebilir.
Bu zayýf çevresel koþullar ve aþýrý kalabalýk,
genellikle, inkoordinasyon ve baþ ve boyun titremelerinin felç,
kasýlma, koma ve ölüm tarafýndan izlendiði nörolojik hastalýða
yol açmaktadýr.
Hasta ya da yaralý ördekler iþçiler tarafýndan bulunduðunda,
boyunlarý kýrýlarak öldürülür.
49 gün sonra sandýklara toplanýrlar ve
kesimhaneye gönderilmek üzere kamyonlara bindirilirler.
Birçoðu seyahatten sað çýkmaz.
Tavuklar ve hindiler gibi, ördekler de ayaklarýndan kesilme hattýna asýlýr.
Tipik elektrikli sersemletme banyosu, her zaman etkili deðildir,
çoðu kuþ, boðazlarýnýn bilinçleri daha yerindeyken kesilir
ve sonunda kan kaybýndan ölürler veya haþlama tankýnda boðulurlar.
2018 itibariyle Avustralya'daki üç eyalet,
vahþi ördekler için zulüm gösterilen rekreasyonel çekimi yasakladý,
ancak Victoria, Güney Avustralya ve Tazmanya'da,
uygulama her yýl açýk sezonda yasal olmaya devam ediyor.
Victoria'daki su kuþlarý popülasyonu istikrarlý bir þekilde azalmýþtýr.
2017 yýlýnda en düþük sayý 34 yýl olsa da, avlanma,
artan iþlerin sulak alanlarý çevreleyen kýrsal topluluklara
ve avcýlar tarafýndan hissedilen genel zevk
ve memnuniyetlere baðlý olarak devam ediyor.
Bilgisayar simülasyonu tahminleri ve sulak alandaki kurtarýcýlarýn gözlemleri,
ördek avcýlarýnýn, öldürdükleri ve yakaladýklarý en az sayýda kuþun
yaralý ve yakalanmamýþ halde býrakýldýðýný
ve tedavi edilmeyen yaralanmalardan muzdarip veya
ölmek üzere býrakýlan binlerce ördekten oluþtuðunu göstermektedir.
Ek olarak, nadir ve nesli tehlike altýnda olan Çilli Ördek gibi
birçok yasal olarak korunan türden kuþlar,
av mevsimi boyunca sulak alanlardan ele geçirilmiþtir;
atýcýlar ya ateþ etmeden önce türleri teþhis edememekte
ya da herhangi bir þekilde ateþ etmektedirler.
Ceketler, uyku tulumlarý ve yatak takýmlarý gibi ürünler için
kullanýlan dünyanýn hav ve tüylerinin
yaklaþýk % 80'i, ördekler
ve kazlarýn canlý toplanmasýnýn ortak bir uygulama olduðu Çin'den geliyor.
Bu, tüyleri kuþlarýn cildinden acýmasýzca yolmak,
açýk ve kanlý yaralar býrakarak, en nihayetinde
katledilmeden önce defalarca tekrarlanan bir süreçtir.
Sorumlu Down Standardý kapsamýnda sertifikasyon talep eden
tedarikçiler bile canlý yolmaya dahil olmuþlardýr.
Nihayetinde, Avusturalya'daki ya da baþka bir yerdeki
belirli ürünlerin bu çiftliklerden gelip gelmediðini bilmek mümkün deðildir.
ÝNEKLER
Ýnekler, insanlar gibi, gençleriyle yakýn baðlar oluþturan
ve süt üretebilmek için doðum yapmalarý gereken
kuvvetli maternal varlýklardýr.
Süt çiftliklerinde, her yýl bu süt akýný, genellikle
doðal çiftleþme yerine suni tohumlama yoluyla tutmak için
kuvvetli bir þekilde çoðaltýlýrlar,
bu da, iþçilerden, boðanýn spermini yerleþtirmek
için ineklerin rahim boynunu tutmasýný gerektirr.
Yavrularý doðduktan birkaç saat sonra alýnýrlar,
böylece onlar için tasarlanan süt insan tüketimi için toplanabilir ve satýlabilir.
Ayrýlmayý izleyen günlerde,
anneler gece ve gündüzleri,
buzaðýlarýný aramak için feryat ederler.
Günlerce hatta haftalarca yas tuttuklarý biliniyor.
Boða buzaðý denilen erkek buzaðýlarýn
süt endüstrisine hiç faydasý yoktur çünkü süt üretemezler.
Bir kamyona taþýnmadan önce beþ gün boyunca izole edilmekte
ve önce ya bir satýþ salonuna
ya da doðrudan kesimhaneye gönderilmektedir.
Hayatlarýnýn son 30 saati boyunca aç býrakýlabilirler.
Acýkmýþ, kafasý karýþmýþ ve ümitsiz halde,
anneleri için bir sonraki sabah öldürülecekleri
katliam masasýnýn ardýndan aðlarlar.
Þaþkýnlýðý önleyen veya uygunsuz bir þekilde sersemletilenler
bilinçli olarak öldürülür.
Sadece Avustralya'da her yýl
süt endüstrisinin atýk ürünleri olarak yaklaþýk 700.000 erkek dana kesilmektedir.
Küçük bir miktar buzaðý, dana eti için kesilmek üzere
20 haftaya kadar büyütülürler.
Diþi buzaðýlar ayný zamanda toz haline getirilmiþ
süt deðiþtirici ile beslenerek,
sonunda kendilerine emprenye edildikten sonra döngüye katýlmaya devam edilir.
Günde 2-3 kez,
emziren inekler saðým aðzýna sokulur ve
endüstriyel saðým makinelerine baðlanýr.
Doðal koþullarda, 20 yýla kadar yaþayabilirler.
Süt çiftliklerinde sadece 4 ila 8 yýl süren,
bazýlarý yatýþtýrýcý olarak bilinen bir madde ile
sürekli emdirme baskýsýna yenik düþer ve
doðal olarak 10 kat daha fazla süt üretirler,
geri kalaný süt üretimi yavaþlamaya baþladýðýnda ya da
devam etmek için uygunsuz olduðunda mezbahaya gönderilirler.
Sýðýr endüstrisinde doðal çiftleþme için suni tohumlama tercih edilmekte,
sýðýr eti için yetiþtirilen Buzaðýlar, anestezi olmaksýzýn
sperm alma ya da boynuz kesme ya da kulak etiketleme
ya bir býçak ile ya da zil denilen bir uygulama ile,
bir elastik bandýn,
testislerin tabaný etrafýnda sýkýca sýkýþtýrýldýðý,
en sonunda, çürümesine ve düþmesine kadar
kan basýncýný kýsýtlayan kastrasyon ve sýcak demirle daðlanmak da
dahil olmak üzere çeþitli aðrýlý
cerrahi prosedürlere maruz kalmaktadýr.
Hastalananlar tipik olarak veteriner bakýmý alamazlar
ve çabuk kötüleþirler.
Antibiyotikler, büyüme hormonlarý,
vitaminler ve takviyeleri içeren ilaçlar
ve gebeliði korumak için progesteron enjekte edilir
veya vajinal yolla yerleþtirilir
ya da aðýzdan verilir.
Bu ve hamileliði sýralamak ya da kontrol etmek gibi
diðer düzenli rutinler,
büyük bir ilgi için ezilme denilen bir engelleyici kutuya,
avlu sistemi boyunca zorla beslenen sýðýrlarý götürmeyi içerir.
Avustralya'nýn toplam sýðýr eti kaynaðýnýn yaklaþýk %40'ý
büyük yerel süpermarketlerde satýlan %80'lik sýðýr eti,
hayatlarýnýn son %10-15'inini, 18 aylýkken kesimden önce
tahýlla beslenen çorak yemliklere ayýran sýðýrlardan geliyor.
Onlar çaresizce kaçmaya çalýþacaklarý knockbox'a girmeye zorlanýrlar.
Esir eleme tabancasý, en çarpýcý inatçý inek yöntemidir,
ancak daha küçük silahlar, özellikle bu tür büyük hayvanlara karþý
genellikle etkisizdir, sadece acýya ve sýnýrlý hareketliliðe neden olmakta,
ancak bilinç kaybý olmamaktadýr.
Tüfek daha az yaygýn bir alternatiftir.
Hayvanlarý sersemletmeden, onlarý öldürmeden, hatta
bazen de iþlemeden önce buna þahit olmalarýna ek olarak,
çoðu zaman bir sonraki odadan kaderlerini dinlemek zorunda kalýyorlar.
Hamileyken kesilen inekler için,
fetal buzaðý serumu veya fetal sýðýr serumu olarak bilinen
doðmamýþ buzaðýlardan elde edilen kan,
ilaç endüstrisine büyük bir deðere sahiptir
ve litre baþýna yaklaþýk 600 dolar getirmektedir.
Ýneklerin ve bobby buzaðýlarýn postlarý deriye dönüþtürülecek
tabakhanelere gönderilir, bunlarýn çoðu daha sonra yurt dýþýna ihraç edilir.
Derilerin, atýklarý azaltmayý amaçlayan et endüstrisinin bir yan ürünü olduðu
yaygýn bir yanlýþ anlamadýr;
etten ziyade daha fazla hayvanýn deri için öldürüldüðü noktaya,
etten daha ekonomik olarak
deðerli bir ortak ürün olduðunu söylemek çok daha doðrudur.
Ayakkabý, el çantasý ve diðer aksesuarlarda kullaným için ucuz deri,
Hindistan, Bangladeþ gibi geliþmekte olan ülkelerden
Avustralya, Amerika ve Avrupa'ya da ithal edilmektedir.
Ýnekler Hindu dini tarafýndan kutsal kabul edildiðinden,
Hindistan'ýn 29 eyaletinin 24'ünde katliamlarý yasa dýþýdýr.
Deri için yasal olarak katledilmeleri için, önce beþ muaf devletten birine
veya sýnýrdan Bangladeþ'e yüzlerce
veya binlerce kilometre taþýnmalarý gerekir.
Güzergaha ve hayvan sayýsýna baðlý olarak
bazen binlercesi
bu ulaþýmýn çoðunda yürümek zorundadýrlar.
Hazýrlýk aþamasýnda, birçoðu ayaðýna çivilenmiþ ayakkabýlara sahiptir
ve burunlarýnda sýmsýký ipler vardýr.
Yorgun, açlýktan ve susuzluktan bitap düþmüþ, yol boyunca birçoðu
burun halatlarýnýn çekilmesi veya kuyruklarýnýn kýrýlmasýyla
ayakta durmaya mecburdurlar,
sopalarla dövülürler ya da acý biberler gözlerine sürülür.
Yolculuðun geri kalaný boyunca, kamyonlarýn içine ve dýþýna,
kalabalýklarýnýn birbirlerini delip geçtikleri ve kemiklerini sýk sýk
kýrdýklarý kalabalýðýn içinde kalýrlar.
Mezbahaya canlý ulaþabilenler, önceden sersemletilmeden,
birbirlerinn gözü önünde öldürülürler,
ve hatta kimisinin derisi canlý canlý yüzülür.
Postlarý, genellikle çocuklar tarafýndan kansere veya
kronik cilt hastalýklarýna neden olduðu bilinen
zehirli kimyasallara batýrýlýr.
Rodeolarýn temel kavramý,
zayýf, daha savunmasýz varlýklarýn fiziksel kontrolü ve hakimiyetidir.
Avustralya'da her yýl düzenlenen 240 rodeo etkinliðinde
seyircinin eðlencesi için buzaðýlar, öküzler ve
boðalar fiziksel olarak kýþkýrtýlýyor.
Normalde oldukça uysal olan hayvanlar,
kuyruk kývýrmalarýna,
elektrik prodüksiyonuna
ve sahnelerin arkasýndaki diðer fiziksel tacizlere
ve ayný zamanda "sýçrama" yapmak ve vahþi görünmek için,
karýnlarý etrafýnda sýkýlmýþ metal mahmuz
ve kayýþlarýn kullanýlmasýna katlanýyorlar.
Eðlenceli bir gösteri için yoðunluðu ve risk ayrýlmaz
faktörleri ile, yaralanmalar kaçýnýlmazdýr.
Buzaðý ve sýðýr baðlama, kaçmaya çalýþtýkça hayvanlarýn kementini,
þiddetli bir þekilde durdurmak için sarsmayý içerir
ve genellikle morarma,
kýrýk bacaklarda, boynuzlarda ve hatta boyunlarda,
bað yýrtýlmasýnda, iç kanamalarda ve
deri altý doku hasarý meydana gelir.
KOYUNLAR
‘Güz kuzuculuðu', koyunlarý emprenye etmektir,
böylece kýþ aylarýnda doðururlar,
yani kuzularýn en verimli olduðu zamanlarda kuzularý ilkbaharda sütten kesilir.
Bu, kuzularýn daha hýzlý büyümesine izin verirken,
10-15 milyon yenidoðan kuzusuyla sonuçlanýr
kabaca dörtte biri doðumdan sonraki 48 saat içinde
sert soðuk algýnlýðýna maruz kalýr.
Koyun çiftçileri için, bu daha sýcak aylarda kuzuculuðun
daha yüksek yem maliyetleri yerine tercih edilir.
Avusturalya'da üretilen yünün yaklaþýk %80'ini oluþturan Merinos ýrký,
seçici olarak, aþýrý miktarda yünle sonuçlanan kýrýþýk cilde
sahip olmak için üretilr ve bunlarý daha çok sinek enfeksiyonuna
eðilimli hale getirir ve bu nedenle daha çok kuyruk kesmeye maruz kalýrlar.
Yaza eriþen kuzularýn kirlenmesini ve sinekten enfeksiyon kapma riskini azaltmak için,
kuyruklarý tamamen yakýlýr ya da tamamen kesilir,
bu kesme iþlemi kalçalarýnýn etrafýndaki deriyi ve
kuyruklarýnýn tabanýný metal makaslarla kesmeyi içerir.
Kuzular 6 aydan küçükse, herhangi bir acý olmadan bunu yapmak yasaldýr.
Koyun kesicilere saat baþý deðil, koyun sürüsü sayýsý kadar ödenir,
bu nedenle hýzýn hassasiyeti önceliklidir ve resmi eðitim
veya akreditasyon için bir gereklilik yoktur.
Birkaç yýl sonra, artýk karlý olarak kabul edilmek için
yeterli miktarda yün üretemedikleri zaman, koyunlar kesime gönderilir
ve koyun eti olarak satýlýrken, et için yetiþtirilen kuzular 4 ila 12 aylýkken
öldürülür, doðal ömürleri olan 12-14 yaþýndna çok önce.
Avustralya'da her yýl öldürülen 32 milyon koyunun 19 milyonu,
çiftlikler, mezbahalar, kümes hayvanlarý ve domuzlar da dahil olmak üzere,
hayvanlarýn çiftlikler ve mezbahalar
ya da özel alýcýlar arasýnda
bir aracý olarak satýlmaktadýr.
Isý stresi, dehidratasyon, tükenme ya da önceden var olan koþullar,
satýþ alanlarýndaki ölümlerin yaygýn nedenleridir.
Koyunlarýn çoðu etleri için mezbahalar tarafýndan satýn alýnýr.
Bir mezbahada hiçbir hayvan ölüme isteyerek yürümez.
Yine elektrik çarpmasý düzenli olarak etkisiz olduðunu kanýtlar,
sadece acýya neden olur ve hayvanlarý son anlarýnda daha da korkutur.
Silahla sersemletmek daha iyi bir çözüm deðildir.
Ne kadar etkili bir çatýþmanýn ortaya çýkabileceðine bakýlmaksýzýn,
bir hayvanýn tamamen bilinçsiz ve acýya karþý duyarsýz hale
getirilip getirilmediðini, sadece felç olduðunu
ve hareket edemediðini kesin olarak bilmek mümkün deðildir.
Korkularý ve çaresizliklerinde, kimileri bir daha kaçacaklarýný bilerek,
kýsa bir süreliðine kaçmayý, önlerindekilerin bedenleriyle doðrudan karþý karþýya gelmeyi,
daha sonra yarýþý zorlamaya baþlamadan önce yönetmeyi baþarýrlar.
KEÇÝLER
Keçi, sürekli süt tedariðini saðlamak için tekrar tekrar
emprenye edilir ve ineklerle ayný þekilde süt ürünleri için yetiþtirilmektedir.
Avustralya'da sadece 65 civarýnda çiftliðe sahip bir
niþ sanayi olan keçi sütü, inek sütü alerjisi olan kiþiler için
daha kolay sindirilebilir bir alternatif olarak pazarlanmaktadýr.
Dünya çapýnda, daha çok insan diðer keçilerden daha fazla keçi sütü içiyor.
Süt üretemeyen erkek çocuklar
genellikle atýk ürünler olarak kabul edilirler ve
doðumdan kýsa bir süre sonra çiftlikte öldürülürken,
bazý yavrular da et için fazla keçi yetiþtirilip satýlacak olsa da,
diþi yavrular süt üreticilerinin olurlar.
Emziren anneler, kesimden önce on yýl öncesine kadar
günde iki kez süt verirler,
en fazlasý günde 4 litre süt üreterek taze satýlýr veya peynir,
tereyaðý, dondurma, yoðurt ve sabun haline getiriliyorlar.
Avustralya, dünyanýn en büyük keçi eti ihracatçýsýdýr ve
çoðunluðu ABD'ye gider.
Sadece %10'luk et, yetiþtirilen keçilerden ve et için yetiþtirildiðinden,
meralardan kalanlar,
Avustralyalý yerleþimciler tarafýndan Avusturalya'ya getirilen
kaçan evcil keçiden kaynaklanan vahþi bir ýrktýr.
Bu serbest dolaþýmdaki keçiler, katledilmeden önce besiye alýndýklarý
keçi depolarý olarak bilinen yerlere götürülür ve nakledilir.
Hamile hayvanlarýn kesime gönderilmeleri nadir deðildir
ve kaçýnýlmaz olarak, bazýlarý nakil kamyonlarýna veya
bekletme kalemlerine doðumdan hemen önce
ölüm döþeðine gönderilmeden önce doðurur,
bebekleri açlýða ya da ölmek üzere olan
annelerini görmeye maruz kalýrlar.
BALIK
Somon, Avustralya'da en çok tüketilen balýk olup,
her yýl yaklaþýk 40.000 ton tüketilmektedir.
Sualtý kafeslerinde, esas olarak daha serin sular nedeniyle
Tazmanya'nýn güney ve batý sahillerindeki koylarda çiftçilik yapýlmaktadýr.
Her kafes, 12-18 aylýk dönemde iç üretim çiftliðinden aktarýlan
60.000 balýk barýndýrabilir.
Onlar büyüdükçe, kafesler içindeki boþluklarý sýkýca bir araya gelene kadar
azalýr, çoðu tekrarlý çevrelerde yüzer.
Avustralya, Norveç, Þili, Ýskoçya ve Kanada'da çiftleþmiþ
somon balýðý üzerine yapýlan bir 2017 araþtýrmasý,
bu çiftliklerdeki balýklarýn yaklaþýk yarýsýnýn,
güçlü reseptörlerini deforme ederek hýzlanan büyüme oranlarýnýn
bir sonucu olarak saðýr olduklarýný ortaya koymuþtur.
Tazmanya'nýn batý kýyýsýndaki dünya mirasý Macquarie Limaný,
ülkedeki en büyük balýk çiftlikleri yoðunluðuna ev sahipliði yapýyor.
Somon endüstrisinin üç önemli oyuncusu
Tassal, Huon ve Petuna
hepsi de 2 düzine kadar kafes içeren birkaç çiftliðe sahiptir.
Eylül 2016'ya kadar olan bir yýllýk dönemde, 21.000 tondan fazla
yenmemiþ balýk yemi ve deðersiz miktarlarda dýþký limana vurdu.
Bu yüksek seviyedeki kirlilik, suda çok düþük oksijen seviyelerine
ve daha büyük hastalýk risklerine yol açarak
çiftliklerde çok sayýda ölüme neden olur.
2015'ten 2018'e kadar sayýsýz kitlesel ölüm olaylarý,
düþük oksijen, insan hatasý ve hastalýktan kaynaklanan
bir boðulma karýþýmýna atfedilmiþtir.
Üç þirketin en büyüðü olan Tassal,
tüm çiftliklerinde %83 kabul edilmiþ bir hayatta kalma oranýna sahiptir.
Bu okyanus kafeslerinde 15-18 ay sonra,
her biri yaklaþýk 7 kilograma ulaþtýklarýnda, somonlar,
bir ya da daha fazla tüpün içinden geçerek
ya da hemen hemen öldürüldükleri ya da tanklarda canlý olarak bulunan
iþleme tesisine nakledildikleri bir toplama tüpüne nakledilirler.
Barramundi, Tazmanya hariç tüm Avustralya eyaletlerinde yetiþtirilmektedir.
Daha soðuk güney eyaletlerinde,
küçük kapalý tanklarda binlerce baþkalarý ile birlikte yetiþtiriliyorlar.
Kuzey eyaletlerinde, ya somon çiftliklerine benzer
açýk deniz kafeslerinde ya da alabalýk için de kullanýlan
açýk hava havuzlarýnda yetiþtiriliyorlar.
Çiftlik balýklarýný toplama ve öldürme þeklindeki insancýl yöntem,
onlarý dondurmak için buzlu suya çekmektir.
Ýnsanlýktan uzak, yavaþ ve acý veren bir ölümdür,
bazen öldürmek yarým saat sürer.
Sashimi için öldürülen balýk,
tazeliðini destekleyen bir Japon lezzeti olup,
juguler damarlarý kesilmeden önce kafasýndan býçaklanarak
kanamasý için buz bulamacýna konur.
Canlý balýk sergileyen maðazalar ve restoranlar,
müþterilerin hangisinin öldürülmesini istediklerini seçmelerini saðlayarak
tazeliði gösterirler.
Avustralya'da tüketilen deniz mahsullerinin dörtte üçü,
en önemli türün karides, somon ve ton balýðý olduðu
diðer ülkelerden ithal edilmektedir.
Ticari balýkçý trol gemileri, büyük aðlarý arkasýndaki suya sürükleyerek,
tüm türleri kendi baþlarýna rasgele bir þekilde yakalarlar.
Dünyadaki balýk stoklarýnýn yaklaþýk %85'i
þu anda tam kapasiteyle avlanýyor ya da aþýrý avlanýyor.
Þu anki oranlarda, okyanuslarýmýzda 2048 yýlýna kadar
balýklarýn biteceði tahmin edilmektedir.
TAVÞANLAR
Avustralya'da tavþan yetiþtiriciliði sektörü zorlu bir mücadeledir.
Yaban tavþanlarýný yok etmek için getirilen çok bulaþýcý hastalýklar,
böcekler tarafýndan hýzla yok edilebilmekte, diðerleri ise
avcýlarýn yakaladýðý ve öldürdüðü vahþi tavþanlar ile
rekabet etmeye çalýþmaktadýr.
Çiftliklerdeki et tavþanlarý tüm yaþamlarýný kazma, saklanma veya
atlama gibi doðal davranýþlar sergileyemeden zeminin üzerinde
asýlý tel kafeslerde geçirirler.
Altlarýnda yer alan idrar ve dýþký birikimi,
yüksek seviyelerde amonyak oluþturur.
Üreme için tutulan diþi tavþanlar,
7 yavru doðrurken bu koþullarda
56 haftaya kadar yaþamak zorunda kalabilirler.
8-12 yýl yaþayabilen tavþanlarýn çoðu 12 haftalýkken öldürülür.
Avustralya'da her yýl bilimsel araþtýrma ve test için
3 ila 4 bin tavþan kullanýlýyor,
bunlarýn birçoðu Victoria'daki bu tesisden geliyor.
Avustralya'da satýlan çoðu kürk ürünü,
denizden elde edilenlerin çoðunu, tavþanlardan elde edilenlerin
büyük bir bölümünden ithal etmektedir.
2015 yýlýnda, giyim markasý Akubra,
Avustralya operasyonlarýný durdurdu ve
Avrupa'dan tavþan kürk ithal etmeye baþladý.
Avustralya ayrýca dünyanýn en büyük kürk ihracatçýsý olan
Çin'den kürk ithal ediyor.
Bir gizli araþtýrmacý tarafýndan ziyaret edilen on tavþan kürk çiftliðinden,
üç ayda bir tavþanlarýn tel kafeslerde yaþadýðý bir süreç olan
yarýsý canlý tavþanlardan kürk yüzme uygulamasýna katýlmýþ.
Koparma; kesme veya kýrpmaya kýyasla daha uzun,
daha karlý tüyler ile sonuçlanýr.
Tavþanlar yaþlandýkça, daha az kürk yetiþtirirler ve
sonuçta hala hayatta iken, son bir hasat için asýlýr
ve cildinize takýlýrlar.
Sadece bir Akubra þapkasý için 12 tavþan öldürülür.
Dünya çapýnda, her yýl kürkleri için bir milyardan fazla tavþan öldürülüyor.
VÝZONLAR
Vizon, giyim, aksesuar ve hatta kirpik uzantýlarý için
yaygýn bir kürk kaynaðýdýr.
Avustralya'da vizon çiftlikleri olmadýðýndan,
kürkleri yurt dýþýndan ithal edilmektedir.
Vahþi olarak, ayrý ayrý 2500 dönümlük bir
sulak alan habitatýný iþgal ederlerdi.
Kürk için yetiþtirilen nesillere raðmen,
bu doðal olarak merak uyandýrýcý ve yalnýz hayvanlarýn esaret altýnda
büyük ölçüde zarar gördükleri, kronik sýkýntý ve stresin çýlgýnca kendi kendini
yaralamalarýna yol açtýðý küçük tel kafeslerde
diðerleriyle sýkýþýk olduklarý görülmüþtür.
Üreme için kullanýlan vizonlar, bu kafeslerde dört ila beþ yýl boyunca saklanmakta,
6 aylýkken katledilen ve derisi yüzülen her yýl
3 veya 4 hayatta kalan yavru vizonu doðruru.
Motor egzozu ile doldurulmuþ gaz odalarý veya kapalý kutular,
vizonlarý öldürmenin sýk rastlanan yollarýndan biridir,
ancak her zaman öldürücü deðildirler.
Anal elektrikli idam veya basitçe boyunlarýný kýrmak ortak alternatiflerdir.
TÝLKÝLER
Vizonlardan sonra, tilkiler, ayný problemlerin çoðuna bakan,
kürk için en yaygýn ikinci çiftlik hayvanlardýr.
Çinli kürk üreticileri, kar marjlarýnýn çok zayýf olduðunu iddia ediyorlar,
tilkileri herhangi bir þeyle öldürmeyi göze alamazlar, ama
yöntemlerin en vahþice etkin olaný,
birçok tilkinin zaman ve çabadan tasarruf etmek için
derisinin yüzülmesidir.
Avustralyalý göçmenler tarafýndan geleneksel av tüfeði avcýlýðý için
Avustralya'ya sunulan ve daha sonra getirilen tavþanlarýn yayýlmasýný
kontrol altýna alan tilkiler artýk 7 milyonun üzerinde rakamlarla
ülke çapýnda zararlýlar olarak sýnýflandýrýlýyor.
Tilkilerin þahsa ait topraklarda avlanmasý ve çekilmesi tüm eyaletlerde yasaldýr.
Genellikle yerli yaban hayatý veya köpekler gibi evcil hayvanlar tarafýndan
yanlýþlýkla tüketilen, sayýlarý azaltmak için en yaygýn yöntem
1080 zehirli yem kullanýmýdýr. 1080, renksiz,
kokusuz ve tatsýz,
tüm kurbanlarýna yavaþ, acý veren ölümlere neden olur.
KÖPEKLER
Avustralya, AB ve ABD, köpek ve kedi kürklerinin ithalatýný yasaklarken,
araþtýrmalar, Çinli köpek ve kedi kürklerinin sýklýkla tilki, tavþan
veya vizon olarak yanlýþ etiketlendiðini göstermektedir.
Çin'de her yýl yaklaþýk 2 milyon köpek ve kedi yetiþtirilir,
evlerden çalýnýr veya sokaktan alýnýr,
tel kafeslere sýkýþtýrýlýr ve bazen yiyecek veya su olmadan günlerce taþýnýr,
asýlýr, vurulur, dövülür veya boðazlanýr veya
hatta canlý canlý derisi yüzülür.
Her yýl Avustralya'da yaklaþýk 450.000 yavru satýlmaktadýr.
Yaklaþýk %85'i kayýtsýz yetiþtiricilerden gelmektedir,
ancak asgari gözetim altýnda,
kayýtlý yetiþtiriciler bile evcil hayvan maðazalarýnda veya
internette satýþ için hem saf hem de karýþýk cins yavrularý
çalkalayarak yavru fabrikalarý iþletebilmektedir.
Bu fabrikalarda, sürekli olarak yeniden taranan,
günde 23 saat boyunca bir barýnakta bir çorak beton hücresine sýkýþmýþ
bir ana köpeði tutmak tamamen yasal olabilir.
Sevgi ve arkadaþlýktan mahrum býrakýlýrlar,
bunun yerine üreme makineleri olarak muamele edilirler.
Binlerce dolara satýlan bu sevimli yavrular,
çiftlikte ve seçici üreme nesillerinde maruz kaldýklarý koþullar nedeniyle
genellikle hastalýklardan veya diðer saðlýk durumlarýndan
veya davranýþ güçlüklerinden muzdariptirler.
Bu arada, her yýl 200-250.000 doðum yapan ya da
baþýboþ köpek ve kediye ülkenin her yerinde barýnaklarda
ve aðýllarda ötenazi uygulanmaktadýr, bunlarýn büyük çoðunluðu
saðlýklý ancak istenmeyendir.
Son yýllarda çok sayýda yaygýn olarak yayýnlanan skandallara raðmen,
tazý yarýþlarý Avustralya'da ve dünyanýn her yerinde büyük
ve güçlü bir kumar ve eðlence endüstrisi olmaya devam ediyor.
Bu büyük köpeklerin bir pist etrafýndaki cazibeyi kovaladýðý
hýzlanma ve aþýrý hýz kaçýnýlmaz olarak çarpýþmalara,
düþmelere ve yaralanmalara neden olur;
en sýk kas yýrtýklarý, bað yýrtýklarý ve tarsal kýrýklarý olur.
Avustralya pistlerinde her hafta 200'e kadar köpek izleniyor
ya da yolda 6 ya da 10 tazý ölüyor.
Tazýlarýn 12-14 yýllýk doðal ömrü vardýr.
Yarýþ tazýlarý, kariyerlerine yaklaþýk 18 aylýkken baþlar
ve 4 buçuk yaþýndayken bitirirler.
Yeni Güney Galler'de, ortalama olarak
sadece 363 gün süren bir kariyere sahipler.
Medyaya sýzdýrýlan bir ülke içi Tazý Australasia belgesi,
Avustralya'da her yýl 13.000 ila 17.000 genç tazý
öldürüldüðünü ortaya koyuyor. Kanýtlar, Yeni Güney Galler'de,
2016 yýlýna kadar 12 yýllýk dönemde 97000 tazý yetiþtirildiðinin,
%50-70 veya daha fazlasýnýn, yarýþ için çok yavaþ
veya uygun olmadýðý düþünüldüðünde öldürüldüðünü ileri sürüyor.
Tazýlarýn çoðunlukla insanlýk dýþý yollarla öldürüldüðünü gösteren
eðitici bir kanýt var.
Eðitmenler daha ucuz silahla vurma ya da sopayla öldürme seçeneðini
tercih ediyorlar ya da ötenazi için bir veterinere ödeme yapýyorlar.
Köpeklerin bedenleri daha sonra özel mülklerde çukurlara atýlabilir
veya çalýlýk arazisine daðýlmýþ olabilir.
Yemleri kovalamak için tazý eðitirken, canlý hayvanlarýn yem olarak kullanýlmasý
yasadýþý olsa da, 2015 Yeni Güney Galler Sorgulama'nýn
eðiticilerin %85 ila 90'ýnýn uygulamada yer almasýyla birlikte
yaygýn olduðu görülmüþtür.
Öldürülmemiþ sayýsýz domuz yavrusu, tavþanlar,
köpekler, tavuklar ve kedi yavrularý, bir parça etrafýnda koþan nazik,
uykulu hayvanlarý eðitmek uðruna paramparça olmuþlardýr.
ATLAR
Atlar, yaklaþýk 5 yaþýna kadar iskeletsel olarak olgunlaþmazlar,
ancak genellikle yarýþ kariyerleri, daha yüksek ödül parasý ve
daha hýzlý bir yatýrým getirisi nedeniyle sadece 2 yaþýndayken baþlar.
Bu, yaralanma riskini %80'e varan oranda incik aðrýsý
veya dorsal metakarpal hastalýktan þiddetli þekilde artýrýr.
Melbourne Üniversitesi'ndeki araþtýrmacýlar, bir yarýþýn ardýndan,
atlarýn %56'sýnýn nefes borusunda kan ve %90'ýnýn da
akciðerlerinde daha derin kan bulduklarýný tespit etti.
Yolda, daha büyük hýzlarý teþvik etmek için acý verici þekilde kýrbaçlanýyorlar.
Yarýþ kurallarý, yarýþýn erken aþamalarýnda kýrbaçlamayý sýnýrlandýrýr,
ancak son yüz metrede atlar yorulduðunda ve daha az tepki verdiðinde,
sýnýr yoktur ve bitiþ çizgisine kadar sýk sýk kýrbaçlanýrlar.
Engelli koþu; yarýþa göre yarýþtan 19 kat daha tehlikeli,
þiddetli bir olaydýr.
Avustralya'da her yýl engelli koþuda yarýþan atlarýn yaklaþýk yarýsý
ortadan kaybolur, bilinmeyen koþullarda sanayiden sessizce ayrýlýr,
hiçbir zaman yarýþmaya veya tekrar görülmeyeceklerdir.
Yolda ölenleri diðer yarýþmacýlar görmesin diye yeþil perdeyle alýrlar.
Ulusal olarak, her yýl 11-12.000 yarýþ atý yeni kayýt altýna alýnýrken,
ayný sayý büyük ölçüde kötü performans,
uygunsuz mizaç veya
yaralanmalarýn sonucu olarak sanayiden ayrýlmaktadýr.
Bunlarýn birçoðu, evcil hayvan yiyecekleri için öldürüldükleri
ya da yarýþ tazýlarýný besledikleri yaþlý at satýcýlarýna gider.
Diðerleri ise insan tüketimine yönelik at eti ihraç eden
iki lisanslý at mezbadasýndan birine denk gelir.
Atlar rodeolarda da kullanýlýr.
DEVELER
Develer Avustralya'ya 1800'lerde nakliyede kullanýlmak üzere getirildiler,
daha sonra otomobillerin geliþinden sonra vahþi doðaya serbest býrakýldýlar.
2008'e gelindiðinde, nüfusu 600.000 civarýnda tahmin ediliyordu.
Hükümet, baþta helikopterler olmak üzere
ateþ ederek sayýlarýný yarýya indirdi ve
ABD'ye ve Orta Asya'ya ihraç edilmek üzere
mezbahalara götürerek sayýlarýný etkin bir þekilde
yarýya indiren bir itiraz projesi kurmaya yönlendirdi,
bu durum Doðu'da, bugün devam eden bir uygulamadýr.
Tüm yaþamlarýný insan temasý olmadan serbestçe dolaþtýrarak geçirdiklerinde,
ani hapsi ve zorlu kullaným onlara tamamen yabancý durumdaydý.
Vahþi doðada yakalanan deve sayýlarý, inek sütü ürünlerine
daha saðlýklý bir alternatif olarak ve hava itlafýna
daha az savurgan bir alternatif olarak
kendini gösteren geniþleyen bir endüstri olan deve ürünlerine yöneltiliyor.
FARE
Avustralya'da her yýl 1-2 milyon fare dahil olmak üzere
araþtýrma ve test amaçlý 6 ila 10 milyon hayvan kullanýlmaktadýr.
Bu deneylerin çoðu, aðrýdan kurtulma veya toksinlere
veya hastalýklara maruz kalmadan canlý cerrahi prosedürleri içerir.
Nihayetinde, araþtýrmaya veya testlere tabi tutulan tüm fareler,
yasal olarak laboratuardan serbest býrakýlamayacaklarý için öldürüleceklerdir.
Karbondioksit gazý verilmesi veya anestezik izofluran ile
gaz veya enjeksiyon yoluyla aþýrý doz vermek,
amaçlarýna hizmet ettiklerinde fareleri öldürmenin iki yaygýn yoludur.
Bu günlerde bilimsel araþtýrma ve keþif,
hayvanlarýn uygun olmayan modelleri olduðu insan fizyolojisinin nüanslarýyla ilgileniyor.
Amerika Birleþik Devletleri Ulusal Saðlýk Enstitüleri tarafýndan yapýlan
bir 2015 araþtýrmasý, hayvan deneylerinde güvenli
ve etkili olduðu gösterilen tüm ilaçlarýn %95'inin insan denemelerinde baþarýsýzlýða
uðradýðýný ortaya koymuþtur.
Ýnsan dokularý ve hücreleri, kadavralar, simülatörler ve
hesaplama modelleri kullanan potansiyel olarak
daha doðru alternatifleri göz ardý ederek yapýlan hayvan testlerinin
sonuçlarýna olan eleþtirel güven, on binlerce insanýn ve milyarlarca
hayvanýn saðlýðýna ve ömrüne mal olmuþ olabilir.
EGZOTÝK HAYVANLAR
Yüzlerce makak, marmoset ve babun,
devlet tarafýndan finanse edilen üç üreme tesisi tarafýndan
her yýl Avustralya araþtýrma laboratuvarlarýna verilmektedir.
Yoðun güvenliklerin ardýnda kamusal alandan gizlenen bu laboratuvarlar,
bu yüksek zeki hayvanlarda, bunlarý atmadan önce
çeþitli biyomedikal deneyler gerçekleþtirir.
Diðer primatlar sirklerde tutsak tutulurlar,
burada sadece seyirciler için gerçekleþtirmeleri için
kafeslerinin aþýrý sýkýntýsýndan serbest býrakýlýrlar.
Ya da hayvanat bahçelerine gönderilirler.
Avustralya'daki esir aslanlar ve kaplanlar, ayný amaçlara hizmet ediyor,
ödeme yapan ziyaretçilerin eðlencesi için can sýkýntýsý
ve hayal kýrýklýðý yaþýyor.
Yüzeyde, bu ve diðer egzotik hayvanlarý sergileyen sergiler
þaþkýnlýk ve heyecan uyandýrabilirken,
az sayýda patronun davranýþlarýnýn tekrarlanabileceðini kabul etmek için
yeterince uzun süre gözlemlemesi, zoochosis adý verilen
esaret altýndaki bütün hayvanlarda ortak bir
psikolojik durum belirtileri vardýr.
Queensland, Sea World'ün ýn tropikal sýcaðýnda
Avustralya'nýn sadece esir kutup ayýlarý barýndýrýlmaktadýr.
Bu hayvanlar, dondurucu Kuzey Kutup koþullarýna
doðal olarak adapte edilmiþtir ve vahþi bölgelerde,
sadece 24 saat içinde 70 km'lik bir ortalama
seyahat menzili ile yüzdükleri görülmüþtür.
Burada, tüm yaþamlarý için kabaca 30 metre geniþliðinde bir çit ile sýnýrlýdýrlar.
FOKLAR & YUNUSLAR
Fok gösterileri hayvanat bahçelerinde popüler bir cazibe etkinliðidir,
foklar büyük bir seyircinin önünde yemek almak için hileler yapmayý öðretmiþtir.
Sahnede, diðer hayvanat bahçesi hayvanlarý gibi küçük kümeler halinde çürüyorlar,
sürekli olarak tekrarlanan çevrelerde yüzüyorlar ya da sýkýntý içinde aðlýyorlar.
Doðal olarak yunuslarýn 65km, 40 mil, bir gün sürdüðü
ve sürekli hareket halinde olduklarý biliniyor.
Ýnsanlarla ve büyük maymunlarla, sezgisel ve
empati kanýtlarýyla birlikte, öz-farkýndalýk özelliðinin sadece
bir kýsmýný paylaþýrlar.
Bu son derece zeki, biliþsel olarak karmaþýk olan hayvanlarýn
tüm davranýþsal ihtiyaçlarýný karþýlayabilecek
esir bir durum yoktur.
Sea World Avustralya yunuslarýnýn yaklaþýk %80'i
esaret altýnda büyümüþtür ve asla serbest býrakýlamaz,
tüm hayatlarý yiyecek ödülü için günlük olarak harcanmaktadýr.
Gösteriden önce doðru seviyedeki açlýðýn saðlanmasý,
parkýn en popüler cazibesi olan þeyde iyi bir performans için çok önemlidir.
Yýllýk giriþ ücretlerinde 133 milyon dolarýn üzerinde olmasý,
aðýr terfi edilen araþtýrma, kurtarma ve rehabilitasyon
giriþimlerinin yüzde birinden daha azýna harcanýyor.
Avustralya'nýn federal hükümeti 1985'te, daha önce
yunus akvaryumlarý kurulamayacaðýný ve
esaret altýnda bulunan setaceanlarýn
stres, davranýþsal anormallikler, üreme sorunlarý,
yüksek ölüm oranlarý ve daha kýsa ömürlülükten
þikayetçi olduklarýna dair kanýtlar elde ettikten sonra,
mevcut olanlarýn ortadan kaldýrýlmasý gerektiðine karar verdi.
Bugün, sadece iki tesis kalmaya devam ediyor,
çünkü kendilerinin rehabilite edilmeleri ve serbest býrakýlmasý
gereken kurtarýlmýþ vahþi yunuslardan elde edilenler de dahil olmak üzere,
esaret altýnda doðan hayvanlarý tutmalarýný ve sergilemelerini saðlayan
bir boþluktan dolayý çalýþmaya devam edebiliyor.
Bu kurtarma, üreme ve salýverme pratiði,
bu parklarýn gen havuzunu gösterilerinin devam etmesini
saðlamak için güçlü tutmasýna ve kapýlarýnýn
açýk kalmasýna izin verir.
Avustralya yunus parklarý saðlýklý yabani yunuslarý yakalayamaz
ve ithal edemese de,
bu, dünyanýn baþka yerlerinde bulunan hayvansal
eðlence endüstrisinin bir gerçeði olarak kalmaktadýr.
Her yýl eylül-mart aylarý arasýnda, binlerce yunus ve diðer küçük
deniz balýklarý, Taiji'de sessiz bir koya sokulur ve yerel balýkçýlar tarafýndan
ya bir gelir kaynaðý ya da zararlý olarak görülür.
Yunus eðitmenleri, yunuslarý beslemek için balýkçýlýða yardým ediyor,
katliamdan kurtulacak birkaçýný seçiyorlar ve
bunun yerine dünya çapýnda akvaryumlar ve yunus parklarýna taþýndýlar.
Bir ulusun büyüklüðü ve ahlaki ilerleyiþi,
hayvanlarýnýn muamelesiyle yargýlanýrsa ...
Avustralya ile ilgili ne söylenebilir?
Yeni Zelanda hakkýnda ne söylenebilr?
Birleþik Devletler?
Kanada?
Meksika?
Birleþik Krallýk?
Ýsrail?
Ýspanya?
Bir tür olarak bizler hakkýnda ne söylenebilir?
Tüm kayýtlý tarihimizde,
619 milyon insan savaþla öldürüldü.
Her 3 günde bir ayný sayýda hayvaný öldürüyoruz
ve bu, ölümleri çok büyük olan balýklar ve diðer deniz canlýlarýný bile içermiyor,
ve ölümler o kadar büyük ki sadece tonlarca ölçülüyor.
Ama onlarý öldürmeden önce onlarý yetiþtirmeliyiz.
Onlarý yiyecek, eðlence giyim ve
araþtýrma için
toplayýp
sömürün.
Tüm hayatlarý doðumdan ölüme kadar
sadece kar için onlara bakan endüstriler tarafýndan kontrol edilir.
Bir imparatorluk, ýstýrap ve kan.
Tedavinin etik olduðunu söyleyen tüketiciler tarafýndan ödenen bir imparatorluk.
Serbest gezen, yerel, organik.
Onlarýn ölümlerinin insancýl olduðunu,
ülkemizde hayvanlara karþý zulmün gerçekleþmediðini ve eðer varsa,
hükümetimiz, yetkililerimiz
onu bulacak ve damgalayacaktýr.
Ve biz, tüketiciler olarak, baþka türlü düþünmek için çok az nedenimiz var,
çünkü hayvanlarý yememek ve kullanmak normaldir,
biz bunu baþlangýçtan beri yapýyoruz.
Çünkü süpermarket raflarýnda satýlan ürünler,
bir zamanlar var olan bireylerden çok uzak kalmýþtýr,
bazýlarý sadece kýsaca,
bazýlarý yýllarca geri dönmemektedir.
Bizimle ve refakatçi hayvanlarýmýzla paylaþan bireyler çok sevgiler,
sevgi hissetme kapasitemizi çok seviyoruz.
Mutluluk.
Keder ve yas.
Bizimle paylaþan, acý çekecek kapasitemiz.
Yaþama arzumuz,
özgür olmak,
nesneler olarak görülmemesi,
baþkalarýna fayda saðlamak için deðil,
birey olarak kim olduðumuz için.
Varlýklar kendi baþlarýmýzda, üretim birimleri deðil.
Stok yok. O, o ve onlar, "o" deðil.
Gerçek þu ki, yaþamak isteyen birini öldürmenin insanca bir yolu yoktur.
Bu bir tedavi sorunu
ya da yanlýþ þeyi yapmanýn daha iyi yolu deðildir.
Daha büyük kafesler, daha küçük stoklama yoðunluklarý
veya daha az aðrýlý gaz.
Kendimize, iyi hayatlar yaþadýklarýný-
ve sonuçta ne olduðunu bilmediklerini ve bir þey hissetmediklerini söylüyoruz.
Ama hissediyorlar.
Son saatlerinde, dakikalar ve saniyeler içinde, her zaman korku vardýr,
her zaman acý vardýr. Kan kokusu.
Onlarýn hayatlarýný paylaþtýklarý diðer türlerin çýðlýklarý.
Asla ölme arzusu veya isteði deðil,
yaþamak için çaresizlik,
son nefeslerinde çýlgýnca bir mücadele hissediyorlar.
Ve asla kibarlýk veya merhamet göstermediler,
alay ettiler, güldüler,
tekmelendiler, dövüldüler,
ragdollar gibi fýrladýlar ya da yanlýþ cinsiyette doðduklarý için
bir kýyma makinesine gönderildiler.
Çocuklarýný alýyoruz.
Onlarýn özgürlüðünü alýyoruz.
Hayatlarýný alýp,
diðer tarafa paketlenmiþ parçalar olarak ortaya çýkacak þekilde
bir mezbahaya saðlýklý ve bütün olarak gönderiyoruz
ve kendimize bir þekilde, insanca ve ahlaki bir þeylerin
gerçekleþtiðini söylüyoruz.
Ve süreçte kendimize zarar veriyoruz.
Çevremizi yok eder,
hayvancýlýkla diðer seralardan daha fazla sera gazý yayar,
ormanlarýmýzý parçalara ayýrýr ve çiftlik hayvanlarýna yer açmak için
yerli hayvanlarýmýzý katlederiz.
Dünyadaki tek baþýna sýðýr, 8.7 milyar insanýn kalori ihtiyacýna eþit
bir miktar gýda tüketiyor,
ancak dokuz kiþiden biri, 795 milyon
kronik yetersiz beslenmeden muzdarip
ve 844 milyonu temiz sudan yoksunken
1000 litre su, 1 litre süt üretmek için kullanýlýyor
ve 15.000 lt su bir kilo biftek üretmek için kullanýlýyor.
Yine de, bunun normal, gerekli ve doðal olduðunu iddia ederek
hayvansal tarýmý haklý çýkarmaya devam ediyoruz.
Hayvan krallýðý ya da içindeki belirli türler kendimiz için daha azdýr,
çünkü özgül zekanýzdan yoksundurlar çünkü daha zayýftýrlar
ve kendilerini savunamazlar.
Görünen üstünlüðümüzde, kendi görmezden gelinen uçlarýmýz için,
aþaðýlýk olarak algýladýklarýmýz üzerinde güç,
otorite ve egemenlik kullanma hakkýna sahip olduðumuza inanýyoruz.
Bu, daha önce kullanýlmýþ olan bir gerekçe.
Beyaz adam tarafýndan, siyahlarý köleleþtirmek
ya da topraklarýný ve çocuklarýný almak için.
Naziler tarafýndan Yahudileri öldürmek için.
Erkekler tarafýndan, kadýnlarý susturmak ve ezmek için.
Tarihi tekrarlamaya mahkum muyuz?
Bu üstünlük kompleksi, bu saf bencillik, bir tür olarak
kim olduðumuzu tanýmlar mý?
Yoksa daha fazla bir þey yapabilir miyiz?